دلتنگ.

هنوز نمیدونم این حس درست از کجا میآد، ولی اینو میدونم که من، یعنی همون آدمی که مسیر زندگیای که انتخاب کرده رو دوست داره و حاضر نیست عوضش کنه و مغروره بهش و تا حالا هم نسبتا خوب براش تلاش کرده، اگه بدونه یه راه، و فقط یه راه، توی این دنیا هست که تهش رسیدن به تو باشه، همهچیز این مسیر انتخابی، و حتی خیلی چیزای فراتر از اون رو حاضرم ول کنم. با جون و دلم ول میکنم. فقط بدونم که اون راه هست. بدونم اون راه چیه... هرچی هم میخواد باشه. باکی نیست. فقط تو باشی.

پینوشت: آدرس بلاگم رو عوض کردم، چون آشنا بودن بعضیا که دنبالش میکردن و من خسته بودم از نگفتن یه حرفاییم.